Blokowanie HPTA: Tak
Anadrol jest nazwą handlową (dystrybucja głównie w USA) bardzo mocnego
androgenu - oxymetholonu. Środek ten stał się dostępny po raz pierwszy
w roku 1960, kiedy międzynarodowy koncern farmaceutyczny Syntex udostępnił
go jako lek stosowany przy leczeniu anemii. Oxymetholon poza działaniem
typowym dla środków tej klasy miał zdolność do zwiększania produkcji erytrocytów
w organizmie. Okazał się w miarę skuteczny, na tyle żeby przez pewien
czas powszechnie go stosowano w medycynie. Pojawił się jednak środek skuteczniejszy
w swym działaniu, a przy tym nie wywołujący tak wyraźnych skutków ubocznych
- Epogen (erytropoetyna). W 1993 roku Syntex zaprzestał produkcji Anardolu
w USA, podobnie jak Plenastrilu w Szwajcarii czy Oxitosony w Hiszpanii.
Wszystko wskazywało wówczas na to, że lek ten zostanie całkowicie wycofany.
Tak się jednak nie stało, do czego przyczynił się szereg badań nad zastosowaniem
tego środka na chorych na HIV / AIDS. W 1998 wznowiono produkcję Anardolu
w USA, od tego czasu pod szyldem Unimedu.
Oxymetholon jest obecnie prawdopodobnie najmocniejszym z dostępnych sterydów,
gwarantującym szybkie i znaczne przyrosty. Cykl trwający 6 tygodni, na
poziomie 50 - 100mg dziennie, może doprowadzić do wzrostu masy ciała nawet
o 10-13kg. Spora część z zyskanej masy jest jednak wywołana mocną retencją
wody, jaką wywołuje ten środek. Wrażliwi na działalność estrogenów powinni
w czasie cyklu zastosować Nolvadex. Nie tylko zmniejszy to ryzyko wystąpienia
ginekomastii, ale także poprawi jakość zyskanej masy.
Przy czym zaznaczyć należy, że oxymetholon nie konwertuje bezpośrednio
do estrogenów. Jest pochodną dihydrotestosteronu (DHT), co sprawia że
jego struktura uniemożliwia aromatyzację. Jak zatem środek ten wywołuje
efekty uboczne wywołane przez estrogeny? Twierdzono, że oxymetholon ma
działanie progesteronowe, podobnie jak nandrolon. Tezy tej jednak nie
potwierdziły badania. Dotyczyły one aktywności progesteronowej takich
środków jak nandrolon, norethandrolon, methandrostenolon, testosteron
i oxymetholon. Zarówno oxymetholon, jak i methandrostenolon nie wykazały
znaczącej aktywności progesteronowej. Przypuszczać więc należy, że środek
ten mimo że nie aromatyzuje, pobudza receptory estrogenowe - podobnie
jak methandriol. Skutki uboczne z tego wynikające można więc ograniczyć
przez zastosowanie antagonistów receptorów estrogenowych, takich jak Nolvadex
czy Clomid. Użycie natomiast drogich inhibitorów aromatazy, jak Armidex,
Femara czy Aromasin nic w tym przypadku nie da - aromatyzacja nie zachodzi.
Anardol należy do środków bardzo mocno androgennych, co może powodować
szereg niechcianych skutków ubocznych typowych dla androgenów. Trądzik,
oleista cera, nadmierne owłosienie na twarzy / ciele często występują
w czasie kuracji z zastosowaniem oxymetholonu. Ludzie z predyspozycjami
do trądziku czy łysienia nie powinni stosować tego środka, skutki uboczne
mogą okazać się ogromne. Warto wspomnieć, że oxymetholon jest jednym z
niewielu SAA, których kobiety stosować nie powinny. Mocna androgenność
środka może spowodować nieodwracalne efekty uboczne, głównie wykształcanie
drugorzędowych cech męskich.
Interesująco przedstawia się sprawa konwersji oxymetholonu do DHT. Mimo
tego że jest pochodną DHT wykazuje pewne tendencje do konwersji, choć
nie zachodzi to przez 5-alfa reduktazę (enzym odpowiedzialny za przemianę
testosteronu do formy DHT). Poza dodaną c-17 alfa alkilacją, oxymetholon
różni się od dihydrotestosteronu tylko dodaną grupą 2-hydroxymethylenową.
Grupa ta jednak może zostać usunięta metaboliczne w organizmie, redukując
oxymetholon do mocnego androgenu 17alfa-metylo dihydrotestoseronu (masterolon;
methyldihydrotestosteron). Istnieją pewne wątpliwości, czy taka biotransformacja
w jakimkolwiek stopniu przyczynia się do androgeniczności oxymetholonu,
tym bardziej że w początkowym stadium Anadrol wykazuje niski stopień wiązania
się z receptorami androgenowymi. Zastosowanie na cyklu inhibitora reduktazy
(np. Proscar) nie przyniesie oczekiwanych rezultatów w zmniejszeniu pewnych
skutków ubocznych - nie mamy do czynieni z tym enzymem jeśli chodzi o
konwersję oxymetholonu do DHT.
Znaczącą wadą Anadrolu jest to, że posiada grupę 17alfa alkilową. Mimo
że daje to pewien plus - możliwość doustnej administracji środka, jest
bardzo szkodliwe dla wątroby. Szczególnie, że wymagane jest wysokie dawkowanie.
Różnica staje się widoczna, kiedy porównamy Anadrol do innych doustnych
SAA, jak Dianabol czy Winstrol (także grupa 17alfa alkilowa). Jako że
oxymetholon nie wykazuje możliwości wiązania się z receptorami androgenowymi
w takim stopniu jak wykazują wcześniej wspomniane środki, wymagane jest
wysokie dawkowanie (tabletki 50mg). Dawki stosowane w medycynie sięgały
nawet 1 - 5mg/kg masy ciała, co jest ilością ogromną, szczególnie dla
wątroby (przypadki wywołania raka wątroby czy innych schorzeń tego organu
przez Anadrol). Statystyczny użytkownik sterydów nie potrzebuje aż tak
wysokich dawek. Szybkie i znaczne przyrosty uzyska już przy 1 - 3 tabletkach
dziennie. Ze względu na wysoką hepatotoksyczność oxymetholonu zaleca się
stosowanie cykli nie dłuższych niż 4 - 6 tygodni, regularnie badając wątrobę.
Zanim zdecydujemy się na użycie Anardolu, warto zaznaczyć że środek ten
zaliczany jest do najbardziej szkodliwych zdrowiu sterydów.
Spadki wagi po odstawieniu oxymetholonu mogą okazać się równie duże i
szybkie, jak wcześniejsze przyrosty. Dzieje się to głównie za sprawą ustąpienia
retencji wody, jest normalną reakcją i nie powinniśmy się tym przejmować.
Przejąć należy się przywróceniem prawidłowej sekrecji endogennego testosteronu.
Anadrol należy do najsilniej blokujących SAA - HCG, Clomid, Nolvadex po
cyklu należy obowiązkowo zastosować.
Tapering off (schodzenie z większych dawek stopniowo) okazuje się tu
zupełnie bezużyteczny, jeśli chodzi o odblokowanie HPTA. Kulturyści często
po odstawieniu (odpowiednio wcześniej) oxymetholonu stosują jakiś inny,
łagodniejszy iniekcyjny steryd, jak np. Deca-Durabolin. Nie tylko pozwala
to ograniczyć efekty odstawienia Anadrolu, ale także pomaga poprawić jakość
wcześniej zyskanej masy mięśniowej.