Kiedyś zawodnicy oddawali własną krew aby na krótko przed zawodami przetłoczyć ją ponownie w celu podniesienia ilości czerwonych krwinek - transportera tlenu z płuc do komórek (dodatkowy trick, to wyjazd w góry - na wysokość od ok. 1800m, organizm zwiększa wówczas znacznie produkcję erytrocytów zwłaszcza jeśli dołożymy trening wytrzymałościowy. Po takim zabiegu pobiera się ok. litra krwi). To znacznie podnosi wydolność sportowców.
EPO to glikoproteina produkowana w nerkach, która wraz z krwią dostaje się do (czerwonego) szpiku kostnego, gdzie aranżuje produkcję erytrocytów.
W latach 80 rozpoczęto produkcję syntetycznego EPO. Początkowo EPO nie było wykrywane, ponieważ nie było możliwości odróżnienia naturalnego, od zewnętrznie dostarczonego. Od 2001 są już wszędzie dostępne EPO-testy.
Największym niebezpieczeństwem przy stosowaniu tej glikoproteiny jest to, że sportowcy trenujący sporty wytrzymałościowe np. lekkoatleci, maja ze względu na rodzaj treningu podwyższoną ilość czerwonych krwinek. Dodanie EPO jeszcze bardziej podnosi do drastycznych wartości ich ilość. To powoduje większa wydolność, ale także sprawia, że krew staje się bardziej skondensowana (rośni ryzyko zatoru, wylewu, zawału). Dodatkowo zbyt długie stosowanie może prowadzić do zmniejszenia produkcji własnej erytrocytów i uzależnienia od EPO, bądź dializ.
Dawkowanie 50-300 IU/kg masy ciała, przez okres ok. 6 tyg.
Opracował: Siemens kfd.pl
Korekta: Yaro
|
Opisy sterydów
