Blokowanie HPTA: Tak
Dianabol jest dawniej stosowaną nazwą handlową doustnego sterydu anabolicznego
- metandrostenolonu. Jest to pochodna testosteronu, wykazująca mocne
właściwości anaboliczne przy umiarkowanie androgennych. Związek ten
pojawił się na rynku farmaceutycznych w 1960 roku i błyskawicznie stał
się najpopularniejszym sterydem stosowanym przez ówczesnych sportowców.
Jego popularność wynikała z łatwości administracji, przy bardzo wysokiej
efektywności. Dianabol po raz pierwszy wyprodukowano w USA, gdzie po
błyskawicznym zyskaniu sobie ogromniej popularności wśród sportowców,
równie szybko wycofano go z produkcji. Środowisko medyczne nie znajdywało
w tym środku efektywności w leczeniu chorób, więc w latach 80' Dianabol
zniknął z aptecznych półek. Dianabol był prawdopodobnie jedynym sterydem,
tak naprawdę wynalezionym z myślą o sportowcach. Mimo jego wycofania
z rynku farmaceutycznego USA, jego popularność wcale nie zmalała. Dianabol
nadal pozostaje najpopularniejszym doustnym SAA dostępnym na czarnym
rynku. Dopóki środek ten będzie nadal produkowany w innych krajach,
popularność Dianabolu nie spadnie.
Podobnie jak Testosteron i Oxymetholon, Dianabol jest dosyć mocnym
sterydem, jednocześnie powodującym zauważalne skutki uboczne. Zwłaszcza
te, powodowane przez estrogeny. Bardzo często podczas stosowania Dianabolu
występuje ginekomastia, szczególnie przy większych dawkach. Kolejnym
problemem jest znaczna retencja wody, powodująca znaczą utratę definicji,
za sprawą zarówno podskórnej wody, jak i tłuszczu. Osoby szczególnie
wrażliwe na estrogeny nie powinny zaczynać cyklu z Dianabolem, bez anty-estrogenu,
takiego jak Nolvadex czy Proviron. Jeszcze lepszym rozwiązaniem było
by zastosowanie inhibitora aromatazy - Arimidex, Femara czy Aromasin.
Dianabol przyczynia się także do typowo androgennych skutków ubocznych.
Oleista skóra, trądzik, nadmierne owłosienie, wzrost agresji. Występuje
ponadto wysokie prawdopodobieństwo wypadania włosów, szczególnie u osób
z takimi skłonnościami. Osoby podatne na występowanie obu rodzajów skutków
ubocznych powinny raczej zdecydować się na użycie łagodniejszego sterydu
- nandrolonu. Dianabol konwertuje do mocniejszego związku poprzez interakcję
z 5-alfa reduktazą (enzym odpowiedzialny za konwersję testosteronu do
dihydrotestosteronu), jednak nie wykazuje wysokiej aktywności w organizmie.
Androgeniczny metabolit 5alfa dihydrometandrostenolon jest produkowany
w organizmie tylko w śladowych ilościach. Użycie więc Proscaru / Propecji
nie jest koniecznością.
Będąc umiarkowanie androgennym, Dianabol używany jest przeważnie tylko
przez mężczyzn. U kobiet przeważnie powoduje silne skutku uboczne, zwłaszcza
kształtowanie drugorzędnych cech męskich. Niektóre kobiety jednak bardzo
cenią sobie ten środek, przyjmując bardzo niskie dawki, rzędu 5mg. Przy
relatywnie niewielkich skutkach ubocznych uzyskują przyzwoite przyrosty
masy mięśniowej. W każdym przypadku Dianabol powoduje wzrost masy mięśniowej
i siły. Jego efektywność jest często porównywalna z efektywnością mocnych
środków, takich jak Testosteron i Anadrol. Jest najczęściej stosowany
w cyklach zwieszających masę. Dawkowanie w granicach 20 - 40mg dziennie
zapewnia każdemu silne działanie anaboliczne. Stosowanie większych dawek
niż 40mg przyczynia się do znacznie silniejszych skutków ubocznych.
Dianabol często stosuje się w połączeniu z innymi sterydami, np. klasyczny
stack Deca-Durabolinu z Dianabolem. Połączenie takie powoduje lepsze
efekty niż sam Dianabol, przy niewiele większych skutkach ubocznych.
Często stosowanym połączeniem jest także długi estr testosteronu, jak
enantan. Efekty wówczas są bardzo mocne, jednak skutki uboczne mogą
być ciężkie do tolerowania przez organizm. Jak wcześniej wspomniano,
warto zastosować w takim wypadku inhibitor aromatazy.
Forma administracji Dianabolu wymusza c17-alfa-alkilację. Jak wiadomo
taka struktura chemiczna chroni środek przez dezaktywacją w wątrobie,
pozwalając praktycznie w całości środkowi przedostać się do układu krwionośnego.
Przez to Dianabol jest wysoce hepatotoksyczny. Zbyt długie stosowanie
środków c17-alfa-alkilowanych może powodować uszkodzenia wątroby, nawet
przyczyniać się do rozwoju określonych rodzajów nowotworów. Dlatego
niezbędnym jest przeprowadzanie testów wątrobowych przed, w trakcie
i po cyklu. Cykle powinny być oczywiście krótkie, maksymalnie 8 tygodni
(preferowane 6 tygodni), aby uniknąć ewentualnych szkód dla wątroby.
Często spotykanym następstwem stosowania Dianabolu jest żółtaczka, wynikająca
właśnie z poważnych uszkodzeń wątroby. Pierwszymi symptomami tej dolegliwości
jest przybieranie przez skórę żółtej barwy. Ponadto białka oczu mogą
przybierać także żółtą barwę. W przypadku wystąpienia takich symptomów
należy natychmiastowo przerwać stosowanie Dianabol i udać się niezwłocznie
do specjalisty. Przeważnie we wczesnym etapie tej choroby uniknięcie
dalszych, stałych uszkodzeń organizmu jest do uniknięcia.
Interesującym jest fakt, iż metandrostenolon jest strukturalnie identyczny
do boldenonu (EQ), poza c17-alfa-alkilacją. Jasno zatem wynika z tego,
że dodanie grupy c17-alfa-alkilowej, sprawia że środki działają zupełnie
inaczej w organizmie. Największą różnicą jest tendencja środka do powodowania
typowo estrogenowych skutków ubocznych, znacznie większa w przypadku
Dianabolu. Equipoise pod tym względem jest bardzo łagodny, nie zachodzi
konieczność stosowania anty-estrogenu. Metandrostenolon jest bardziej
estrogeniczny nie z powodu dużych tendencji do aromatyzacji, ponieważ
grupa 17-alfa metylowa oraz podwójne wiązanie c1-2 znacznie zwalniają
ten proces. Problemem jest fakt, że metandrostenolon konwertuje do 17-alfa
metylestradiolu, estrogeu o formie biologicznie aktywniejszej niż estradiol.
Natomiast Dianabol wykazuje silniejsze działanie budujące masę mięśniową,
niż boldenon, co popiera tezę o odgrywaniu roli estrogenów w procesie
anabolizmu. Reasumując, Equipoise i Dianabol mimo praktycznie identycznej
struktury bardzo znacznie różną się od siebie, rzadko będąc postrzegane
jako środki blisko powiązane ze sobą. Dianabol jest środkiem typowo
masującym, Boldenon natomiast stosowany jest raczej w cyklach pracy
nad definicją, lub zwiększaniu jakościowej masy mięśniowej.
Okres aktywnego półtrwania Dianabolu w organizmie wynosi 4 - 6h, czyli
dość krótko. Przyjęcie dziennej dawki jednorazowo nie jest dobrym pomysłem,
powodującym skoki stężenia środka we krwi. Dlatego poleca się przyjmowanie
dawek kilka razy dziennie, co kilka godzin. Stężenie może okazać się
nieco mniejsze, za to znacznie bardziej stabilniejsze. Badacz sterydów,
Bill Roberts, wykazał że jednorazowa administracja Dianabolu w ciągu
dnia w mniejszym stopniu blokuje HPTA, niż dawkowanie podzielone. Jak
wiadomo po administracji Dianabolu najwyższe stężenie we krwi osiąga
się po 1,5 - 3h, dlatego najlepszymi okresami w ciągu dnia na przyjęcie
dawki są godziny poranne, oraz określony czas przed treningiem. Pozwala
to na uzyskanie wysokiego stężeni androgenów w rozsądnym czasie, wprowadzenie
organizmu w stan anaboliczny, zwłaszcza w okresie potreningowym, kiedy
jest to bardzo potrzebne.