Zanim nie zaczniesz uważnie studiować aktualnej literatury medycznej na temat działania steroidów, - łatwo możesz popaść w kontuzję, lub, co gorsza, dojść do błędnych wniosków. Weźmy na przykład dwie ostatnie prace prowadzone niezależnie w dwóch ośrodkach, których celem było badanie wpływu steroidów na budowę i czynność serca u sportowców.
Obie prace badały wpływ steroidów na lewą komorę serca. Jest to ta część, która pompuje krew do całego ciała. Jakiekolwiek zaburzenie jej czynności potencjalnie zagraża życiu.
Serce jest wyspecjalizowanym mięśniem i jak każdy inny powiększa się pod wpływem zwiększonego obciążenia. Innymi słowy, serce rośnie wskutek treningu. Dawniej powiększone serce zawsze uznawano za patologię, za zwiastuna zagrażającej niewydolności serca. Ale wraz z rozwojem medycyny dostrzeżono konieczność różnicowania przerostu mięśnia sercowego wywołanego treningiem od stanu patologicznego spowodowanego np. długotrwałym nie leczonym nadciśnieniem tętniczym.
Niektórzy naukowcy są zdania, że stosując leki przyspieszające ogólny przyrost masy mięśniowej, jak np. steroidy anaboliczne, można wywołać w sercu zmiany strukturalne bardziej zbliżone do patologii aniżeli do przerostu spowodowanego treningiem. Literatura medyczna zawiera doniesienia na temat nagłych zgonów u sportowców stosujących steroidy. Przypuszcza się -choć nie zostało to udowodnione - że ich przyczyną mogła być nieprawidłowa budowa lewej komory serca.
Naukowcy z University of North Texas Health Center analizując wczesne prace na temat wpływu steroidów na serce u kulturystów zauważyli, że badania te były prowadzone na osobach, które ani nie były bardzo umięśnione, ani nie brały steroidów w trakcie badań. Oba te czynniki mogły mieć wpływ na końcowe wyniki. By temu zaradzić, przeprowadzono nowe badania na grupie "ośmiu elitarnych kulturystów ogromnych rozmiarów".
Ci "ogromni" kulturyści stosowali cyklicznie steroidy przez 6 do 15 lat. Jako grupy kontrolnej użyto ośmiu kulturystów, którzy nigdy nie brali steroidów. Pierwszym interesującym odkryciem było to, że wskaźniki masy ciała (BMI - body mass index) u tych dwóch grup nie wykazywały istotnych różnic.
Do oceny wewnętrznych rozmiarów serca naukowcy zastosowali echokardiografię dopplerowską. Badanie to wykazało, że ściana lewej komory oraz przegrody (część serca, która dzieli je na dwie komory) były grubsze w grupie stosującej steroidy w porównaniu z grupą kontrolną. Stosunek grubości ściany serca do BMI był nieproporcjonalny w grupie sterydowej. Innymi słowy, czynność serca nie pasowała do rozmiarów ich ciała.
Ten typ zmian strukturalnych w mięśniu sercowym mógł z kolei mieć wpływ na prędkość przepływu krwi w sercu, szczególnie w okolicy zastawki mitralnej. Jednakże w badanej grupie "sterydowej" nie wykazano żadnych niekorzystnych zmian w czynności serca czy w przepływie krwi.
Kolejną przypisywaną steroidom zmianą strukturalną w mięśniu sercowym jest pogrubienie ścian komory pompującej krew. W grupie sterydowej lewa komora - miejsce, gdzie krew się gromadzi, a następnie jest wypompowywana na obwód i rozprowadzana po całym ciele - nie zwiększyła swojej objętości proporcjonalnie do pogrubienia jej ścian. Może to w końcowym efekcie prowadzić do problemów napełniania się lewej komory krwią w fazie rozkurczu. Najbardziej istotny w tej konkretnej pracy jest fakt, że potencjalnie niekorzystne zmiany strukturalne mięśnia sercowego występowały tylko w grupie kulturystów stosujących sterydy. Powiększenie serca zanotowano również w grupie kontrolnej (bez leków, tylko trening z dużymi obciążeniami), ale wewnętrzna budowa serc w tej grupie była proporcjonalna.
Z pracą tą wiąże się pewna ważna kwestia: czy potencjalnie niekorzystne zmiany w mięśniu sercowym zachodzą tylko wskutek długotrwałego stosowania steroidów, czy również po krótkim czasie ich używania? Osoby badane w tej pracy stosowały steroidy przez 6 do 15 lat. A co stanie się po zastosowaniu tylko jednego cyklu? Czy to wystarczy by zapoczątkować proces prowadzący do zmian strukturalnych w sercu?
Pytanie to było przedmiotem badań naukowców z Holandii. Zaprezentowali oni swoje wyniki na spotkaniu American College of Sports Medicine w Denver, w stanie Kolorado, w czerwcu 97 r.
Holendrzy podawali 12 kulturystom popularny steryd anaboliczny - dekanian nandrolonu (Deca-Durabolin) w dawce 200 mg/tydzień stosując randomizowaną podwójnie ślepą próbę - tzn. ani badający, ani badany nie wiedział, czy dostaje lek, czy placebo - substancję obojętną dla organizmu.
Badanie trwało 8 tygodni. Do zobrazowania serca i czynności lewej komory użyto tej samej metody, co w poprzedniej pracy, tzn. echokardiografii. Tym razem nie znaleziono żadnych niepokojących zmian w budowie serca ani niekorzystnych oddziaływań na przepływ krwi w grupie sterydowej.
A zatem - jedna praca mówi, że steroidy szkodzą sercu, a inna - że nie.
Dlatego, zanim wyciągnie się ostateczne wnioski, trzeba rozważyć niuanse obydwu prac. W pierwszej pracy badane osoby przyjmowały steroidy przez 6-15 lat. Drugie badanie natomiast trwało tylko 8 tygodni i dotyczyło tylko jednego rodzaju stosowanego steroidu anabolicznego.
Zatem jedyny rozsądny wniosek, jaki się nasuwa po przeczytaniu tych prac, brzmi, że wpływ na zdrowie steroidów anabolicznych, jak i wielu innych leków, zależy w dużej mierze od dawki i czasu ich przyjmowania. Stosowanie ich przez krótki czas prawdopodobnie nie wywoła żadnych niekorzystnych trwałych zmian w budowie serca. Natomiast stosowanie stałe, latami, ciągłe wychodzenie z cyklu i wchodzenie w następny, przyjmowanie większych ilości kilku steroidów anabolicznych jednocześnie najprawdopodobniej prowadzi do długoterminowych efektów, które mogą niekorzystnie odbić się na zdrowiu.
Źródło: szymiec.pl
|
Opisy sterydów
